RANDOM THOUGHTS IMAGES AND NOTIONS ROAMING THE NIGHT
Ερατώ Βαλλιάνου
—
ΑΣΚΗΤΙΚΗ Salvatores Dei, Νίκου Καζαντζάκη, Γ’ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΌπου γυρίσω τα μάτια μου στη πόλη
Βλέπω μορφές ανηλεείς, κτηνωδία ένυλη
Μυαλά σακατεμένα
Νόες παθογενείς με βλάβες μόνιμες, εξευτελιστικές
Ηγέτες αισχρουργηματικούς, τερματικά δυσφασικούς
Εφήβους ναρκωμένους, σχεδόν πεθαμένους
Ξεχνάς ποιος είσαι
Χάνεις το δρόμο
Κωφεύεις στις αιτίες
Κρέμεσαι στις αφορμές
Χτίζεις τις σκιές
Φοβάσαι τ’ αερικά
Ξεπουλιέσαι ανώνυμα
Πώς ετελεύτησες έτσι;
Κλείσε τα μάτια και δες
Διάκρινε τις καταβολές
Νοιώσε τη γη από όπου βγήκες
Εκείνη σ’ έμαθε να κλαίς,
Να βλέπεις και όχι να κοιτάς
Να χαίρεσαι, και ν’ αγαπάς,
Να σκέφτεσαι, να πολεμάς
Να είσαι κι’ όχι απλά να υφίστασαι
Μην ντρέπεσαι,
Μην σκιάζεσαι
Μην απαιτείς,
Προπαντός μην επαιτείς
Μην ελπίζεις σε αλλότρια, αλλοτριώνεσαι
Απελπίσου γόνιμα
Μην θαμπώνεσαι
Μην πιστεύεις
Μην διαβρώνεις την συλλογική ψυχή
Μην την λερώνεις
Επιτέλους, αναδύσου!
Ερατώ Βαλλιάνου
απο τη συλλογή “΄Ονειρα στο Οδόστρωμα”
3/5/2012
Copyright © EratwVallianou